Στην έξοδο από την έρημο της Τεσσαρακοστής, όπου ακολουθήσαμε τον Διδάσκαλο για 40 ημέρες επιζητώντας να μεταστρέψουμε την καρδιά μας, βλέπουμε τον Ιησού, μετά τη Βηθανία, να κατεβαίνει στα Ιεροσόλυμα από το όρος των Ελαιών.
Η Ιερουσαλήμ του αποκαλύπτεται σε όλο το γοητευτικό της μεγαλείο. Ο Ιησούς ανεβαίνει σ’ ένα γαϊδουράκι. Δίπλα του οι μαθητές του, κι ένα πλήθος Εβραίων, μικρών και μεγάλων, που κρατώντας κλαδιά ελιάς και φοινίκων τον επευφημούν ως Μεσσία.
Σε αυτή τη θριαμβική υποδοχή συμμετείχαν και οι ενορίτες της Χίου, σε μια νοητή ευθεία γραμμή που συνδέει το πρώτο εκείνο γεγονός με την Κυριακή των Βαΐων που γιορτάστηκε κι εφέτος στο νησί της μαστίχας.
Για να προϋπαντήσουν τον Κύριο δεν ήταν τώρα τα παιδιά των Εβραίων, αλλά τα παιδιά από την Ελλάδα κι από άλλες χώρες, πολλών γλωσσών και χρωμάτων, με τους παλαιούς ενορίτες να πλειοψηφούν έναντι των μεταναστών-προσφύγων, οι οποίοι σαφώς ήταν πολύ λιγότεροι από άλλες φορές, κάτι που φανερώνει τη ρευστότητα της μεταναστευτικής κατάστασης, καθώς μεταφέρονται σε χώρους υποδοχής άλλων πόλεων.
Στη Μυτιλήνη, άλλα πάλι παιδιά προϋπάντησαν τον Κύριο μετά βαΐων και κλάδων, προετοιμαζόμενα καταλλήλως από τον Ιησουίτη ιερομόναχο π. Αντώνιο εκ Βελγίου.
Από τις ακριτικές ενορίες Αγίου Νικολάου Χίου και Μεταστάσεως Θεοτόκου Μυτιλήνης, που βρίσκονται στην περιφέρεια της Ευρώπης, στην περιφέρεια της Ελλάδας, αλλά στην καρδιά της Εκκλησίας, ευχόμαστε σε όλους ένα καλό και άγιο Πάσχα.
π.Λ
